عدم سیاستگذاری و هماهنگی لازم بین دستگاههای ذیربط در خصوص امور ایرانیان خارج از کشور ،برخوردهای سلیقه ای ، سازمانی را می طلبید که در سطح ملی کارایی مناسب جهت زمینه سازی مشارکت ایرانیان مهاجر در فرآیند توسعه پایدار کشور را داشته باشد . به همین دلیل مقامات عالیه نظام و وزارت امور خارجه وسایر ارگانهای دست اندر کار امور ایرانیان خارج از کشور همچنین نخبگان داخلی و خارجی بر این که پدیده مهاجرین ایرانی امروزه یک مساله ملی محسوب می شود و باید امور آن توسط یک شورایعالی ساماندهی می گردد، توافق نمودند و در جلسه مورخ 2/6/79، هیات دولت جمهوری اسلامی ایران طرح ((شورایعالی امور ایرانیان خارج از کشور را پذیرفت و امور دبیر خانه آن را به وزارت امور خارجه واگذار نمود. پیرو این تصمیم مرکز امور ایرانیان خارج از کشور در زمستان 1380 تاسیس و توسط معاونت اداری و مالی وزارت متبوع در سطح اداره کل تصویب و به کلیه نمایندگی ها و ادارات مرکزی ابلاغ شد و نهایتًا این مرکز با موافقت وزیر محترم امور خارجه طرح (ستادامور ایرانیان خارج از کشور ) را به ریاست محترم جمهوری ارائه نمود و پس از طرح و بررسی در کمیسیون سیاسی دولت در جلسه مورخ 18/8/82 طی مصوبه شماره 22355/ت 28798 مورخ 4/9/82 بنا به پیشنهاد وزارت امور خارجه و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به تصویب رسید و ریاست آن بر عهد رئس جمهور و دبیر آن وزیر امور خارجه تعیین گردید. بنا بر تصمیم وزیر محترم امور خارجه وقت در اطلاعیه شماره 3829 مورخ 11/6/81 دبیر خانه شورای امور ایرانیان خارج از کشور به وزارت امور خارجه محول و مقرر شد دبیرخانه آن در وزارت امور خارجه مستقر گردد. بر اساس این مصوبه ستادی به ریاست رئيس جمهور و عضویت 9 وزارتخانه (امور خارجه ،کشور، فرهنگ و ارشاد اسلامی ،امور اقتصادي و دارایی ،آموزش و پرورش ،علوم ،تحقیقات و فن آوری ،کار و امور اجتماعی ،بهداشت و درمان و آموزش پزشکی ) و دو سازمان ( صدا و سیما و مرکز مشارکت امور زنان ) تشکیل گردید در این راستا مجمع تشخیص مصلحت نظام هم در جلسه فوق العاده در تاریخ 10/8/1382 ضمن بررسی سیاست های کلی برنامه چهارم توسعه کشور برتقویت اسلامی -ایرانی و زبان فارسی ایرانیان خارج از کشور و تسهیل مشارکت آنان تاکید نمود.