ثبت برند - ثبت برند فارسی

شنبه 28 دی 1398


بر اساس قوانین گمرکی کشور،کارت بازرگانی مجوزی است که دارنده ی آن،اعم از شخص حقیقی و حقوقی،می تواند با داشتن آن،اقدام به تجارت در عرصه واردات و صادرات کالا کند.این تجارت از ثبت سفارش و ترخیص کالا تا واردات از مناطق آزاد،حق العمل کاری در گمرک و صادرات کالاهای مجاز را در بردارد.بر این اساس، ورود و صدور کالا برای کلیه تجار آزاد نیست و بازرگانانی می توانند مبادرت به ورود و صدور کالا کنند که دارای کارت بازرگانی باشند.

می توانید مقالات زیر را بخوانید:
- ثبت شرکت مواد غذایی به چه صورت است؟

- ثبت شرکت در مشهد مقدس

- ثبت شرکت حمل و نقل بین المللی کالا در ایران

صدور کارت بازرگانی موکول به آنست که اصولاَ بازرگان موسسه ی خود را در دفتر ثبت تجارتی ثبت کرده و دارای دفاتر پلمپ شده ی تجارتی باشد و عضویت اتاق بازرگانی محل خود را نیز قبول کرده باشد.در مورد شرکت های تجارتی کارت بازرگانی به نام مدیر مسئول شرکت صادر می شود..
بازرگانانی که تقاضای صدور کارت بازرگانی می نمایند باید طبق فرم های چاپ شده از طرف اتاق بازرگانی اطلاعات مربوط به تجارت خود را به اتاق بازرگانی بدهند و از طرف دو نفر از اعضای اتاق بازرگانی معرفی شوند.صدور کارت بازرگانی برای بازرگانان و شرکت های خارجی منوط به معامله متقابله است،یعنی در صورتی به بازرگانان خارجی کارت بازرگانی داده می شود که کشور آن ها نیز به بازرگانان ایرانی اجازه فعالیت بازرگانی بدهد.
از کاربردهای کارت بازرگانی عبارتند از:
واردات از مناطق آزاد،صادرات کلیه کالاهای مجاز بازرگانی،صدور ویزای تجاری،صدور گواهی مبدا،عضویت در اتاق بازرگانی،ارتباط با تجار خارجی ،مبادله اطلاعات تجاری در سطح جهان،شرکت در نمایشگاه های ملی و بین المللی داخلی و خارجی ،مبادرت به امر صادرات و واردات کالا بصورت تجاری،مبادرت به حق العمل کاری در گمرک،ثبت سفارش و ترخیص کالا
"احتراماَ به عرض خوانندگان محترم رساند شما می توانید برای صدور و یا  تمدید کارت بازرگانی با در دست داشتن مدارکی که در ذیل گفته خواهد شد،به کارشناسان مجرب ما در ثبت شرکت فکر برتر مراجعه نمایید"
کارت بازرگانی به هر 2 صورت حقیقی و حقوقی قابل اخذ می باشد.
شرایط دریافت کارت بازرگانی:
الف)اشخاص حقیقی:
-داشتن حداقل 21 سال تمام
-داشتن سه سال سابقه فعالیت تجاری یا تولیدی به تایید دو نفر از دارندگان کارت بازرگانی یا ارائه مدارک دانشگاهی یا داشتن مجوز تولید از یکی از وزارتخانه های تولیدی
-داشتن محل کسب متناسب با رشته فعالیت اعم از ملکی یا استیجاری
-داشتن برگ پایان خدمت نظام وظیفه یا برگ معافیت برای آقایان
-داشتن حساب جاری در یکی از شعب بانک های داخلی
-نداشتن رابطه استخدامی با دستگاه ها و سازمان های دولتی
-نداشتن محکومیت موثر کیفری
-عدم ورشکستگی به تقصیر و تقلب
*اشخاص حقیقی غیر ایرانی:
-داشتن کلیه شرایط مقرر فوق الذکر به استثنای برگ پایان خدمت نظام وظیفه
-داشتن پروانه کار و اقامت معتبر
-عمل متقابل کشور متبوع آن ها در مورد ایرانیان مقیم آن کشور
ب)اشخاص حقوقی:
-مدیران شرکت های تعاونی و شرکت های دولتی و شرکت های موضوع قانون حفاظت صنایع مشمول محدودیت نداشتن رابطه استخدامی با دستگاه ها و سازمان های دولتی نمی باشند.
-مدیران عامل و رئیسان هیئت مدیره شرکت ها باید دارای پروانه کار و اقامت معتبر بوده و سابقه ی محکومیت موثر کیفری نداشته باشد.
-مدیران شرکت های دولتی و شرکت های متعلق به نهادهای انقلابی و شرکت های قانون حفاظت صنایع که حکم مدیریت آنان توسط سازمان های دولتی صادر شده باشد از ارائه گواهی نداشتن محکومیت کیفری معافند.
شرکت ها نیز باید دارای شرایط ذیل باشند:
عدم ورشکستگی به تقصیر،داشتن محل کسب مناسب با رشته فعالیت(ملکی یا استیجاری)،داشتن دفاتر قانونی و ارائه اظهارنامه ثبتی
مدارک مورد نیاز صدور کارت بازرگانی برای اشخاص حقیقی:
-اصل مفاصاحساب مالیاتی موضوع 186 ماده ی قانون مالیات های مستقیم مبنی بر بلا مانع بودن صدور کارت بازرگانی.
-دو صفحه فرم کارت بازرگانی و عضویت چاپ شده(تکمیلی از وب سایت به همراه مهر و امضاء متقاضی و گواهی امضاء توسط دفتر اسناد رسمی)

-سه قطعه عکس شش در چهار،جدید،تمام رخ ،ساده
-اصل گواهی عدم سوء پیشینه که از زمان صدور آن 6 ماه بیشتر نگذشته باشد.
-یک برگ اصل اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی که به گواهی اداره ثبت شرکت ها رسیده باشد(با امضای متقاضی کارت بازرگانی و اصل گواهی پلمپ دفاتر،از اداره ثبت شرکت ها)
-اصل کارت ملی جهت برابر با اصل نمودن و یک سری کپی کامل از پشت و روی آن
-ارائه اصل و کپی مدرک تحصیلی معتبر(حداقل دیپلم)
تبصره:دارندگان پروانه ی بهره برداری صنعتی،کشاورزی،معدنی،خدمات فنی مهندسی و خدمات فناوری،
اطلاعات و ارتباطات(ICT) از مراجع ذیربط مشروط به انقضای دو سال از تاریخ صدور پروانه،از ارائه ی مدرک فوق معاف می باشند.
-اصل کارت پایان خدمت یا معافیت دائم برای آقایان جهت برابر با اصل شدن و یک سری کپی از پشت و روی آن
* متولدین سال های 1337 و قبل از آن با مدارک فوق دیپلم و کمتر از آن با ارائه ی کپی مدرک تحصیلی نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
* متولدین سال های 1334 و قبل از آن با ارائه کپی مدرک لیسانس نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
* متولدین سال های 1328 و قبل از آن با ارائه ی کپی مدرک دکترا نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
-داشتن حداقل سن 23 سال تمام.
-اصل گواهی بانک مبنی بر تایید حساب جاری و حسن اعتبار بانکی به نام متقاضی فقط روی فرم الف قابل قبول است(با مهر امضای رئیس شعبه)ضمناَ حساب های جاری شتاب مربوط به شهرستان ها در صورتیکه روی فرم (الف)تایید شده باشد قابل قبول است.
-ارائه ی دسته چک حساب جاری مربوطه در زمان تشکیل پرونده جهت روئت الزامی می باشد.
-ارائه یکی از مدارک ذیل:
الف-اصل و کپی سند مالکیت شش دانگ به نام متقاضی ،به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)
ب-اصل و کپی اجاره نامه محضری معتبر به نام متقاضی،برای محل کار و به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)
ج-اصل و کپی سند مالکیت به نام غیر و اصل و کپی اجاره نامه عادی به نام متقاضی،برای محل کار و به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)با امضای دوشاهد ذیل آن
-ارائه ی اصل وکپی مدرک تولیدی معتبر از یکی از وازارتخانه های تولیدی برای واحدهای تولیدی الزامیست.(صنوف تولیدی دارای پروانه ی کسب مشمول این بند نمی گردند.)
-ارائه کد اقتصادی جدید(اصل و کپی)و یا ارائه تاییدیه ی پیش ثبت نام در سایت Tax.gov.irو تعهد مبنی بر ارائه کد اقتصادی جدید پس از صدور
مدارک مورد نیاز صدور کارت بازرگانی برای اشخاص حقوقی عبارتند از:
-اصل و فتوکپی کارت ملی
-کپی و اصل اساسنامه ی شرکت
-اصل مفاصاحساب مالیاتی موضوع ماده ی 186 قانون مالیات های مستقیم؛ مبنی بر بلامانع بودن صدور کارت بازرگانی
-اصل اظهارنامه ی ثبت نام در دفاتر بازرگانی و اصل گواهی پلمپ دفاتر از اداره ثبت شرکت ها(با امضای مدیر عامل یا رئیس هیات مدیره)
-ارائه کپی و اصل اظهارنامه ی ثبت شرکت های سهامی خاص یا عام که ممهور به مهر اداره ی ثبت شرکت ها باشد.(شرکت های سهامی عام و خاص)
-ارائه کپی و اصل تقاضانامه ی ثبت شرکت های داخلی و شرکت های رسمی که ممهور به مهر اداره ی ثبت شرکت ها باشد.(شرکت های با مسئولیت محدود)
-کپی و اصل روزنامه ی رسمی در مورد تاسیس و کلیه ی تغییرات شرکت که در موضوع شرکت صادرات و واردات قید شده باشد.
-اصل و فتوکپی کارت پایان خدمت
-اصل و فتوکپی مدرک تحصیلی
-اصل و فتوکپی سند مالکیت ششدانگ (در صورت اجاره بودن محل،اجاره نامه ی کد دار می بایست بنام شرکت و در سربرگ شورای اصناف و پرینت کد رهگیری و منطبق با بند 1-1-4 دستورالعمل صدور و تمدید کارت بازرگانی متناسب با رشته ی فعالیت و کسب و کار تجاری باشد)
-اصل گواهی عدم سوءپیشینه که از زمان صدور آن 6 ماه نگذشته باشد.
-کد اقتصادی
-گواهی گمرک اعمال ماده ی 7 عدم مبادرت به قاچاق
-خرید تمبر به مبلغ 100.000 ریال بحساب دارائی واحد قبض که فرم توسط اتاق ارائه می شود.
-شناسه ملی شرکت(شش قطعه عکس 4 در 6 و فتوکپی از تمام صفحات شناسنامه)
-تایید فرم (الف )مربوط به حساب جاری متقاضی
-تایید فرم (د) مربوط به تایید امضاء متقاضی توسط  دفترخانه
-اصل وکالتنامه ی رسمی در صورت داشتن وکیل
در صورتی که بعد از صدور کارت بازرگانی مشخص شود که دارنده کارت فاقد یک یا چند شرط از شرایط دریافت کارت است و یا بعد از صدور فاقد شرط یا  شرایط مذکور شده است،وزارت بازرگانی می تواند نسبت به ابطال کارت اقدام نموده و موضوع را به اطلاع اتاق بازرگانی و صنایع ایران یا اتاق تعاون حسب مورد می رساند.همچنین ،اشخاص اعم از حقیقی یا حقوقی در صورت انصراف از داشتن کارت بازرگانی می توانند با ارائه مدارک به اتاق های بازرگانی و تعاون اداره کل مقررات صادرات و واردات یا سازمان های بازرگانی استان ها تقاضای ابطال کارت کنند.
قابل ذکر است بر اساس مقرراتی که در حال حاضر در دست اجراست،اعتبار کارت بازرگانی از تاریخ صدور یک سال است.تمدید کارت بازرگانی با ارائه ی مدارک لازم برای مدت مذکور انجام می گیرد و در سری بعد نیز به همین ترتیب ادامه دارد.
مدارک مورد نیاز جهت تشکیل پرونده تمدید کارت بازرگانی اشخاص حقیقی:
-دو صفحه فرم کارت بازرگانی(پرینت از سامانه کارت هوشمند بازرگانی "فرم د")
-در صورت پر شدن صفحات کارت بازرگانی ارائه دو قطعه عکس  شش در چهار الزامی است.
-ارائه اصل کارت بازرگانی
-یک قطعه عکس شش در چهار یا سه در چهار مدیر عامل(جدید،تمام رخ،ساده،رنگی با زمینه سفید،بدون خط خوردگی و سالم)
-اصل مفاصا حساب بیمه نامه تامین اجتماعی(پرینت از سامانه کارت هوشمند بازرگانی)برای واحدهای تولیدی و صادر کنندگان پوست و روده
الف-اصل و کپی سند مالکیت شش دانگ به نام متقاضی،به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)
ب-اصل و کپی اجاره نامه محضری معتبر به نام متقاضی،برای محل کار و به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)
ج-اصل و کپی سند مالکیت به نام غیر و اصل و کپی اجاره نامه عادی به نام متقاضی،با کد رهگیری برای محل کار و به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه) با امضای دو شاهد ذیل آن
-گواهی ماده 186 قانون مالیات های مستقیم مبنی بر بلامانع بودن و تمدید کارت بازرگانی در سال جاری-به آدرس مندرج کارت بازرگانی-به همراه کلیه برگ های قطعی و تشخیص مالیات از سال 79 به بعد.
-اظهارنامه عملکرد سال های 90 و 91 و 92 و 93 به همراه 4 دوره اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده سال های 90،91،92،93 و 94 و اظهارنامه مالیات بر  ارزش افزوده دوره اول سال 95
-در صورت استیجاری بودن دفتر کار،ارائه اجاره نامه محضری و یا اجاره نامه تمدید شده به همراه کد رهگیری الزامی است.
-در صورت تغییر محل علاوه بر ارائه یک برگ اظهارنامه تغییر آدرس از اداره ثبت شرکت ها،ارائه یکی از مدارک مالکیت ذیل الزامیست.
-ارائه مدرک تولیدی معتبر از یکی از وزارتخانه های تولیدی برای واحدهای تولیدی الزامیست(صنوف تولیدی دارای پروانه کسب مشمول این بند نمی شوند)
-فیش حق تمبر که از دارایی گرفته می شود.
مدارک مورد نیاز جهت تشکیل پرونده تمدید کارت بازرگانی اشخاص حقوقی:
-ارائه اصل کارت بازرگانی
-دو صفحه فرم کارت بازرگانی(پرینت از سامانه هوشمند بازرگانی فرم د)به همراه امضاء مدیر عامل و مهر شرکت،ضمناَ در صورت تغییر مدیر عامل این فرم توسط دفتر اسناد رسمی گواهی امضا شود)
-اصل مفاصا حساب مالیاتی آخرین سال عملکرد(پرینت از سامانه کارت هوشمند بازرگانی)مبنی بر بلامانع بودن تمدید کارت بازرگانی در سال جاری(به آدرس دفتر مرکزی شرکت)به همراه کلیه برگ های قطعی و تشخیص مالیات از سال 79 به بعد.
-در صورت پر شدن صفحات کارت بازرگانی یا تغییر مدیر عامل دو قطعه عکس شش در چهار(جدید،تمام رخ،ساده)
-گواهی ماده 186 قانون مالیات های مستقیم مبنی بر بلامانع بودن تمدید کارت بازرگانی درسال جاری(به آدرس مندرج کارت بازرگانی)به همراه کلیه برگ های قطعی و تشخیص مالیات از سال 79 به بعد
-اظهارنامه عملکرد سال های 90،91،92،93 به همراه چهاردوره اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده سال های 90،91،92 و. 93 و 94 و اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده دوره اول سال 95،در صورت عدم مشمولیت قانون مالیات بر ارزش افزوده ،نامه عدم مشمولیت از حوزه مالیاتی مربوطه اخذ گردد.
-در صورت استیجاری بودن دفتر مرکزی شرکت ارائه اجاره نامه محضری و یا اجاره نامه تمدید شده به همراه کد رهگیری الزامیست.
-یک برگ کپی روزنامه رسمی در مورد تغییرات شرکت(در صورت هر گونه تغییرات)
-در صورت تغییر مدیر عامل:
الف.اصل کارت ملی و شناسنامه مدیر عامل جهت برابر با اصل نمودن و یک سری کپی کامل از پشت و روی آن
ب.اصل گواهی عدم سوءپیشینه مدیر عامل جدید(پرینت از سامانه کارت هوشمند بازرگانی)که از زمان صدور آن 6 ماه بیشتر نگذشته باشد.
ج.اصل کارت پایان خدمت یا معافیت دائم برای آقایان جهت برابر اصل شدن و یک سری کپی از پشت و روی آن
متولدین سال های 1341 و قبل از آن با ارائه کپی مدرک لیسانس نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
د.ارائه اصل و کپی مدرک تحصیلی معتبر(حداقل دیپلم)
ه.داشتن حداقل سن 23 سال تمام
- در صورت تغییر آدرس ارائه یکی از مدارک ذیل الزامی است:
الف-اصل و کپی سند مالکیت شش دانگ به نام شرکت؛به آدرس مرکزی با کاربرد اداری یا تجاری
ب-اصل و کپی اجاره نامه محضری معتبر به نام شرکت،برای محل کار و به آدرس دفتر مرکزی با کاربرد اداری یا تجاری(در صورتیکه سند ملک مسکونی و دارای کاربری اداری است باید در اجاره نامه محضری موضوع "ملک مورد نظر جهت شرکت و یا فعالیت اداری شرکت در اختیار مستاجر قرار داده شده است"قید گردد)
ج-اصل و کپی سند مالکیت به نام غیر و اصل و کپی اجازه نامه عادی به نام شرکت،با کد رهگیری برای محل کار و به آدرس دفتر مرکزی با کاربری اداری یا تجاری با امضای دو شاهد ذیل آن
- اشخاص غیر ایرانی متقاضی کارت بازرگانی علاوه بر ارائه مدارک فوق به استثنای بند 8(الف-ب-ج)ملزم به ارائه تایید صلاحیت مدیران خارجی از سفارتخانه  متبوعشان و ارائه کپی پروانه کار و اقامت به همراه اصل مدرک هستند.
-فیش حق تمبر که از دارایی گرفته می شود.
-یک قطعه عکس شش در چهار یا سه درچهار مدیر عامل(جدید،تمام رخ،ساده،رنگی با زمینه سفید،بدون خط خوردگی و سالم)
موارد معافیت از داشتن کارت بازرگانی:
-شرکت تعاونی مرزنشینان
-ملوانان ایرانی شاغل در شناورهایی که در بین سواحل ایران و سایر کشورها در تردد هستند.
-پیله وران
-کارگران ایرانی شاغل در خارج از کشور در صورت داشتن کارنامه شغلی از وزارت کار
-کالاهایی که صدور آن ها به تشخیص گمرک برای فروش نیست.
چند نکته:
*در مراحل پذیرش و دریافت کارت بازرگانی حضور مدیر عامل و یا نماینده ایشان به همراه معرفی نامه و لیست بیمه الزامی است.
*کارمندان تمام وقت دستگاه های دولتی نمی توانند کارت بازرگانی دریافت نمایند.
*هر شخص بیش از یک کارت بازرگانی اعم از حقوقی و یا حقیقی نمی تواند داشته باشد.
*برای هر واحد ملکی فقط یک کارت بازرگانی صادر می شود.
*کلیه مدارک در محل اتاق برابر اصل می شود.

  • نظرات() 
  • شنبه 28 دی 1398

     
    اختراع در صورتی قابل حمایت است که به ثبت رسیده باشد
    "ثبت شرکت فکر برتر،بی همتا در ارائه ی خدمات ثبت شرکت های تجاری،برندینگ و ثبت طرح های صنعتی و اختراع"
    علاقه مندان به مطالعه بیشتر در رابطه با ثبت اختراع می توانند به قسمت مقالات در سایت که به صورت مفصل ارائه شده است مراجعه نمایند.
    اختراع نتیجه ی فکر یا افراد است که برای اولین بار فرآیند یا فرآورده ای خاص را ارائه می کند و مشکلی را  در یک حرفه،فن،فناوری،صنعت و مانند آن ها حل می نماید.گواهینامه اختراع سندی است که اداره مالکیت صنعتی برای حمایت از اختراع صادر می کند و دارنده ی آن می تواند از حقوق انحصاری بهره مند شود.اختراعی قابل ثبت است که حاوی ابتکار جدید و دارای کاربرد صنعتی باشد.ابتکار جدید عبارت است از آنچه که در فن یا صنعت قبلی وجود نداشته و برای مهارت عادی در فن مذکور معلوم و آشکار نباشد و از نظر صنعتی،اختراعی کاربردی محسوب می شود که در رشته ای از صنعت قابل ساخت یا استفاده باشد.هر اختراعی که ثبت می گردد به مدت بیست سال معتبر است که برای حفظ اعتبار اختراع گواهینامه ثبت اختراع در مدت 20 سال می بایست سالیانه مبلغی که توسط اداره ثبت اختراع معین شده به اداره پرداخت گردد.در غیر اینصورت گواهی ثبت اختراع مقتضی شده و فاقد اعتبار شمرده می شود.ثبت اختراع  موجب ایجاد حمایت از مخترع و اختراع ثبت می شود. در ذیل به برخی از مهم ترین مزایای ثبت اختراع اشاره می کنیم.

    *ثبت اختراع موجب ایجاد حمایت از مخترع و اختراع ثبت شده می گردد و به صاحب امتیاز اختراع پس از ثبت نهایی آن اجازه بهره برداری از نتایج تلاش داده می شود.
    *مخترع حق انحصاری نسبت به ساخت،صادرات واردات،عرضه برای فروش،فروش و استفاده از فرآورده  را بدست می آورد که بدین ترتیب،از ساخت،استفاده،عرضه برای فروش ،فروش یا وارد کردن یک محصول یا فرآیند بر اساس اختراع ثبت شده بدون اجازه قبلی مالک آن جلوگیری به عمل می آید و شرایط مناسبی برای حضوری مطمئن در بازار ایجاد می شود.
    *ذخیره به قصد عرضه برای فروش یا استفاده از فرآورده -در خصوص اختراعاتی که در رابطه با فرآورده می باشد-
    *بعنوان مالک یک اختراع،می توانید حق استفاده از آن را به سایرین تفویض کنید و در مقابل مبالغ و یا حق امتیاز دریافت کنید.
    *،ثبت اختراع باعث افزایش ارزش تجاری اختراع و در نتیجه افزایش سود بیشتر خواهد شد.
    *امکان دسترسی به بازارهای جدید
    *جلوگیری از فعالیت های تکراری
    *حقوق ناشی از اختراع ثبت شده قابل انتقال است و در صورت فوت صاحب حق به ورثه او منتقل می شود.
    *در صورت تقلید و هرگونه سوء استفاده از اختراع امکان اقدام قانونی برای مالک اثر وجود دارد.مالک یا مالکین می توانند علیه هر شخصی که بدون اجازه به حقوقشان تعدی نماید در دادگاه اقامه دعوی کند.
    *نام مخترع در گواهینامه اختراع قید می شود، مگر این که کتباَ از اداره مالکیت صنعتی درخواست کند که نامش ذکر نشود.هر گونه اظهار یا تعهد مخترع مبنی بر این که نام شخص دیگری به عنوان مخترع قید گردد،فاقد اثر قانونی است.
    *حمایت از طرح های صنعتی و ثبت آن افراد را به ابتکار و نوآوری تشویق می نماید و به آن ها انگیزه می دهد.
    *امکان استفاده از مزایا و تسهیلات ارائه شده برای شرکت های فناور و دانش بنیان
    *امکان بهره برداری از مزایای بنیاد ملی نخبگان
    *تسهیل در پذیرش برای ادامه تحصیل در داخل یا خارج از کشور
    *امکان دریافت تسهیلات و مزایای صندوق حمایت از پژوهشگران کشور
    *امتیاز مثبت برای استخدام
    *تسهیلات اعطایی برای خدمت سربازی

  • نظرات() 
  • دوشنبه 23 دی 1398


     در حقوق انگلیس در خصوص شرکت های تجاری ، مقررات و قوانین مستقلی وجود دارد . آخرین قانون مربوط به سال 2006 میلادی می باشد که جایگزین قانون سال 1985 گردید. اهداف تصویب این قانون ، تشویق به افزایش سرمایه گذاری، آسان کردن و توسعه تجارت و در عین حال حفظ و ارتقای موقعیت بریتانیا - به جهت یکی از نقاط مهم جهانی در انجام تجارت - می باشد.
    در قوانین تجاری انگلیس نیز همانند ایران از شرکت ها تعریف نشده است اما در یک جمع بندی کلی ، شرکت ها به دو دسته تقسیم می شوند .

    شرکت های دسته اول واجد شخصیت حقوقی می باشد که بر اساس ضوابط ثبت می شوند و معروف به شرکت های ثبت شده می باشند.
    شرکت های دسته دوم در مقابل شرکت های واجد شخصیت حقوقی به کار می روند که شاید بتوان گفت معادل شرکت های مدنی در حقوق ایران می باشند.
    در خصوص شرکت های دسته اول ( شرکت های ثبت شده ) باید گفت که این شرکت ها به سه قسم تقسیم بندی می شوند.
    • شرکت با مسئولیت محدود به سهام
    در این شرکت ها مسئولیت شرکاء محدود به آورده آن هاست. اما هر گاه شریکی به طور جزئی اقدام به پرداخت مبلغ سهام خود کرده باشد به میزان پرداخت نشده سهم در هنگام انحلال شرکت در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت خواهد داشت.
    • شرکت های با مسئولیت محدود به ضمان
    به شرکتی می گویند که در آن مسئولیت شرکاء محدود و به میزان مبلغی است که آن ها تعهد نموده اند ، که در زمان انحلال شرکت پرداخت نمایند. این شرکت ها در مواردی که هدف غیرانتفاعی می باشد تشکیل می شود.
    لازم به توضیح است ، به موجب قانون شرکت های تجاری مصوب 1980، شرکت با مسئولیت محدود می توانست حداقل با دو نفر تشکیل شود ولی در قانون جدید مصوب 1992، شرکت با مسئولیت محدود با حداقل یک نفر هم مقرر شد.
    عضو شرکت با مسئولیت محدود باید اهلیت داشته باشد - از جهت اهلیت ، همان اهلیتی است که قواعد معمول در حقوق قراردادها آن را معین نموده است- . هر گاه یکی از شرکاء شخص نابالغ باشد ، پس از رسیدن به سن بلوغ می تواند آن را فسخ نماید در صورتی که آن شخص واگذاری سهم به خود را فسخ نماید توسط شرکت چنین تلقی می شود که هرگز چنین اختصاصی صورت نگرفته است.
    تا زمانی که شخص نابالغ اختصاص انتقال سهم را به خود رد نکرده است ، عضو شرکت محسوب و مانند سایر شرکا دارای اختیارات و وظایف و مسئولیت هایی می باشد.
    یک شخص خارجی نیز مانند تبعه انگلیسی می تواند عضو شرکت گردد هر چند تمام شرکای شرکت ، خارجی باشند، آن شرکت با شرکتی که شرکایش تبعه انگلستان هستند ، فرقی نخواهند داشت . این حقیقت که کنترل یک شرکت توسط خارجی هاست تابعیت اقامتگاه یا مسئولیت آن را متاثر نمی سازد.
    شرکایی که در تاسیس شرکت دخالت دارند دارای تکالیف معین در تاسیس و ثبت شرکت می باشند . برای تاسیس شرکت در حقوق انگلیس باید از مرجع ثبت شرکت ها گواهی تاسیس اخذ گردد . گواهی تاسیس شرکت زمانی صادر می شود که شرکت تشکیل شده باشد لذا موسسین شرکت برای اخذ اجازه تاسیس آن باید ابتدائاَ شرکت نامه و اساسنامه شرکت را به مرجع مربوطه ارائه نمایند.
    • شرکت های با مسئولیت نامحدود
    در این شرکت ها مسئولیت شرکاء در هنگام انحلال شرکت ، محدود به آورده آن ها نبوده بلکه نامحدود است . هر گاه نص قانونی در جهت محدودیت مسئولیت نباشد، شرکت از نوع نامحدود است. در شرکت های نامحدود ، اعضا هیچ گونه محدودیتی در قبال بدهی ندارند اما در شرکت های محدود اعضا در مقابل بستانکاران مسئولیت محدود دارند.
    تعریف و بررسی خصوصیات شرکت ها در حقوق انگلیس :
    شرکت با مسئولیت محدود به سهام به دو قسم تقسیم می شوند :
    الف ) شرکت های عمومی
    ب) شرکت های خصوصی
    در راستای تبیین این دو نوع شرکت باید گفت هر گاه یک شرکت خصوصی نباشد شرکت عمومی است. موسسان یک شرکت تصمیم می گیرند که آیا شرکت خصوصی باشد یا عمومی . در اساسنامه شرکت به طور دقیق باید بیان شود که آیا شرکت عمومی است یا خصوصی.
    تفاوت های بین این دو شرکت را از جهات ذیل می توان مورد بررسی قرار داد :
    - از جهت حداقل سرمایه :
    شرکت های عمومی زمانی می توانند کار تجارت را آغاز نمایند که گواهی را از اداره ثبت شرکت ها مبنی بر این که به میزان حداقل پنجاه هزار پوند سرمایه را تامین کرده اند ، بگیرند. البته این مبلغ می تواند از طریق قانونی افزایش یابد اما در شرکت های خصوصی به محض تشکیل می توانند فعالیت خود را آغاز کنند.
    - از حیث پرداخت سهام :
    شرکت عمومی نمی تواند سهام صادر کند مگر این که به میزان حداقل 25% از ارزش سهم را همراه با کل حق بیمه پرداخت کرده باشد اما شرکت خصوصی می تواند بدون نیاز به پرداخت فوری آن سهام صادر کند.
    1- صدور سهام
    شرکت عمومی می تواند سهام یا اوراق قرضه برای عموم صادر کند اما شرکت خصوصی از انجام چنین امری ممنوع است. به همین جهت عموم مردم از این حیث از شرکت عمومی استقبال می کنند.
    2- نام
    در انتهای نام شرکت عمومی باید عبارت شرکت با مسئولیت محدود عمومی یا معادل آن بیابد اما در انتهای نام شرکت خصوصی نباید صرفاَ عبارت شرکت با مسئولیت محدود خصوصی بیابد بلکه لفظ Limited یا معادل آن باید آوده شود .
    3- مدیران
    یک شرکت عمومی باید حداقل دو مدیر داشته باشد اما شرکت خصوصی صرفاَ به یک مدیر نیاز دارد.
    4- اعضا
    یک شرکت عمومی باید حداقل دو عضو داشته باشد اما در شرکت خصوصی حداقل یک عضو هم کافی است. تفاوت های دیگری هم بین این شرکت قابلیت ذکر دارد اما تنها به یک تفاوت دیگر بسنده می کنیم و آن اینکه بر اساس قانون شرکت ها مصوب سال 2006، دولت قصد دارد کنترل های قانونی را بر روی شرکت های خصوصی کاهش بدهد در حالی که این کنترل را بر روی شرکت عمومی حفظ می کند که از این حیث از تاسیس شرکت خصوصی بیشتر استقبال می شود مگر این که یک نیاز واقعی جهت تاسیس شرکت عمومی احساس شود.

     

  • نظرات() 
  • دوشنبه 23 دی 1398


     در حقوق انگلیس در خصوص شرکت های تجاری ، مقررات و قوانین مستقلی وجود دارد . آخرین قانون مربوط به سال 2006 میلادی می باشد که جایگزین قانون سال 1985 گردید. اهداف تصویب این قانون ، تشویق به افزایش سرمایه گذاری، آسان کردن و توسعه تجارت و در عین حال حفظ و ارتقای موقعیت بریتانیا - به جهت یکی از نقاط مهم جهانی در انجام تجارت - می باشد.
    در قوانین تجاری انگلیس نیز همانند ایران از شرکت ها تعریف نشده است اما در یک جمع بندی کلی ، شرکت ها به دو دسته تقسیم می شوند .

    شرکت های دسته اول واجد شخصیت حقوقی می باشد که بر اساس ضوابط ثبت می شوند و معروف به شرکت های ثبت شده می باشند.
    شرکت های دسته دوم در مقابل شرکت های واجد شخصیت حقوقی به کار می روند که شاید بتوان گفت معادل شرکت های مدنی در حقوق ایران می باشند.
    در خصوص شرکت های دسته اول ( شرکت های ثبت شده ) باید گفت که این شرکت ها به سه قسم تقسیم بندی می شوند.
    • شرکت با مسئولیت محدود به سهام
    در این شرکت ها مسئولیت شرکاء محدود به آورده آن هاست. اما هر گاه شریکی به طور جزئی اقدام به پرداخت مبلغ سهام خود کرده باشد به میزان پرداخت نشده سهم در هنگام انحلال شرکت در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت خواهد داشت.
    • شرکت های با مسئولیت محدود به ضمان
    به شرکتی می گویند که در آن مسئولیت شرکاء محدود و به میزان مبلغی است که آن ها تعهد نموده اند ، که در زمان انحلال شرکت پرداخت نمایند. این شرکت ها در مواردی که هدف غیرانتفاعی می باشد تشکیل می شود.
    لازم به توضیح است ، به موجب قانون شرکت های تجاری مصوب 1980، شرکت با مسئولیت محدود می توانست حداقل با دو نفر تشکیل شود ولی در قانون جدید مصوب 1992، شرکت با مسئولیت محدود با حداقل یک نفر هم مقرر شد.
    عضو شرکت با مسئولیت محدود باید اهلیت داشته باشد - از جهت اهلیت ، همان اهلیتی است که قواعد معمول در حقوق قراردادها آن را معین نموده است- . هر گاه یکی از شرکاء شخص نابالغ باشد ، پس از رسیدن به سن بلوغ می تواند آن را فسخ نماید در صورتی که آن شخص واگذاری سهم به خود را فسخ نماید توسط شرکت چنین تلقی می شود که هرگز چنین اختصاصی صورت نگرفته است.
    تا زمانی که شخص نابالغ اختصاص انتقال سهم را به خود رد نکرده است ، عضو شرکت محسوب و مانند سایر شرکا دارای اختیارات و وظایف و مسئولیت هایی می باشد.
    یک شخص خارجی نیز مانند تبعه انگلیسی می تواند عضو شرکت گردد هر چند تمام شرکای شرکت ، خارجی باشند، آن شرکت با شرکتی که شرکایش تبعه انگلستان هستند ، فرقی نخواهند داشت . این حقیقت که کنترل یک شرکت توسط خارجی هاست تابعیت اقامتگاه یا مسئولیت آن را متاثر نمی سازد.
    شرکایی که در تاسیس شرکت دخالت دارند دارای تکالیف معین در تاسیس و ثبت شرکت می باشند . برای تاسیس شرکت در حقوق انگلیس باید از مرجع ثبت شرکت ها گواهی تاسیس اخذ گردد . گواهی تاسیس شرکت زمانی صادر می شود که شرکت تشکیل شده باشد لذا موسسین شرکت برای اخذ اجازه تاسیس آن باید ابتدائاَ شرکت نامه و اساسنامه شرکت را به مرجع مربوطه ارائه نمایند.
    • شرکت های با مسئولیت نامحدود
    در این شرکت ها مسئولیت شرکاء در هنگام انحلال شرکت ، محدود به آورده آن ها نبوده بلکه نامحدود است . هر گاه نص قانونی در جهت محدودیت مسئولیت نباشد، شرکت از نوع نامحدود است. در شرکت های نامحدود ، اعضا هیچ گونه محدودیتی در قبال بدهی ندارند اما در شرکت های محدود اعضا در مقابل بستانکاران مسئولیت محدود دارند.
    تعریف و بررسی خصوصیات شرکت ها در حقوق انگلیس :
    شرکت با مسئولیت محدود به سهام به دو قسم تقسیم می شوند :
    الف ) شرکت های عمومی
    ب) شرکت های خصوصی
    در راستای تبیین این دو نوع شرکت باید گفت هر گاه یک شرکت خصوصی نباشد شرکت عمومی است. موسسان یک شرکت تصمیم می گیرند که آیا شرکت خصوصی باشد یا عمومی . در اساسنامه شرکت به طور دقیق باید بیان شود که آیا شرکت عمومی است یا خصوصی.
    تفاوت های بین این دو شرکت را از جهات ذیل می توان مورد بررسی قرار داد :
    - از جهت حداقل سرمایه :
    شرکت های عمومی زمانی می توانند کار تجارت را آغاز نمایند که گواهی را از اداره ثبت شرکت ها مبنی بر این که به میزان حداقل پنجاه هزار پوند سرمایه را تامین کرده اند ، بگیرند. البته این مبلغ می تواند از طریق قانونی افزایش یابد اما در شرکت های خصوصی به محض تشکیل می توانند فعالیت خود را آغاز کنند.
    - از حیث پرداخت سهام :
    شرکت عمومی نمی تواند سهام صادر کند مگر این که به میزان حداقل 25% از ارزش سهم را همراه با کل حق بیمه پرداخت کرده باشد اما شرکت خصوصی می تواند بدون نیاز به پرداخت فوری آن سهام صادر کند.
    1- صدور سهام
    شرکت عمومی می تواند سهام یا اوراق قرضه برای عموم صادر کند اما شرکت خصوصی از انجام چنین امری ممنوع است. به همین جهت عموم مردم از این حیث از شرکت عمومی استقبال می کنند.
    2- نام
    در انتهای نام شرکت عمومی باید عبارت شرکت با مسئولیت محدود عمومی یا معادل آن بیابد اما در انتهای نام شرکت خصوصی نباید صرفاَ عبارت شرکت با مسئولیت محدود خصوصی بیابد بلکه لفظ Limited یا معادل آن باید آوده شود .
    3- مدیران
    یک شرکت عمومی باید حداقل دو مدیر داشته باشد اما شرکت خصوصی صرفاَ به یک مدیر نیاز دارد.
    4- اعضا
    یک شرکت عمومی باید حداقل دو عضو داشته باشد اما در شرکت خصوصی حداقل یک عضو هم کافی است. تفاوت های دیگری هم بین این شرکت قابلیت ذکر دارد اما تنها به یک تفاوت دیگر بسنده می کنیم و آن اینکه بر اساس قانون شرکت ها مصوب سال 2006، دولت قصد دارد کنترل های قانونی را بر روی شرکت های خصوصی کاهش بدهد در حالی که این کنترل را بر روی شرکت عمومی حفظ می کند که از این حیث از تاسیس شرکت خصوصی بیشتر استقبال می شود مگر این که یک نیاز واقعی جهت تاسیس شرکت عمومی احساس شود.

     

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 18 دی 1398


    - آیا کشور عمان برای سرمایه گذاری مناسب است ؟
    - آیا امکان سرمایه گذاری و ثبت شرکت در عمان برای افراد ایرانی وجود دارد ؟
    - ثبت شرکت در عمان به چه صورتی قابل اجراست ؟
    -  ثبت شرکت در عمان به چه مدارکی نیاز دارد ؟
    - برای ثبت شرکت در عمان چه مراحلی را باید طی کرد ؟
    در این نوشتار سعی شده است تا به سوالات شما در مورد ثبت شرکت در کشور عمان پاسخ داده شود.
    کشور پادشاهی عمان دومین کشور بزرگی است در شبه جزیره عربستان از ناحیه مساحت و در حدود 300 هزار کیلومتر مربع مساحت خاک عمان می باشد. پایتخت این کشور شهر مسقط است. عمان از خاور به دریای عرب و از شمال به دریای عمان کران مند می شود. این کشور از جنوب با یمن و از باختر با عربستان سعودی و امارات متحده عربی همسایه است. عمان همچنین دارای مرز دریایی با ایران است.
    همانند سایر کشورهای عربی خلیج فارس، منبع اصلی درآمد این کشور نفت است. هر چند نسبت به همسایگان تولیدکننده متوسطی است. کشاورزی و ماهیگیری نیز دو منبع مهم درآمد در عمان هستند. منبع جایگزین دیگر توریسم است.
    در کشور عمان صنایع دستی سنتی به صورت متنوع دیده می شود از جمله : صنعت جواهرات و نقره، کشتی سازی، قلم زنی و حکاکی روی چوب، سفال
    ایران به سبب موقعیت راهبردی جغرافیایی و دسترسی به کشورهای آسیایی با 150 کشور دنیا دارای روابط بازرگانی و تجاری است و می تواند با عمان نیز از طریق ثبت شرکت روابط تجاری مناسبی داشته باشد. محصولات چدن، آهن ، فولاد ، محصولات کشاورزی و میوه ، مس، انواع نباتات ، روغن های سبک، گندم ، قیر، محصولات شیمیایی ، دام زنده، گوشت و سوخت های معدنی مهم ترین اقلامی است که از ایران به عمان صادر می شود.
    همچنین ماشین آلات، وسایل نقلیه سبک، قطعات یدکی ، محصولات شیمیایی ، معدنی، مواد پلاستیکی و آلومینیوم از محصولاتی است که از کشور عمان به ایران وارد شده است.
    ثبت شرکت با 100 درصد مالکیت ایرانی در مناطق آزاد، اخذ اقامت ، تسهیلات بانکی و برخورداری از روابط قوی بانکی مزایای حضور بازرگانان ایرانی در کشور عمان است.
    این کشور با فراهم نمودن امکان مبادلات اقتصادی و ارز و کاهش مالیات، شرایط ویژه و با صرفه ای برای سرمایه گذاران ایرانی فراهم نموده است. بر اساس بند 11 قانون اساسی، اقتصاد ملی بر پایه عدالت و اصول اقتصاد آزاد بنا شده است و هر فردی که می خواهد در عمان تجارت نماید، دولت حقوق وی را تضمین و نسبت به گسترش کسب و کارش حمایت می کند.
    در عمان علاوه بر این که شرایط کار کردن فراهم است، سرمایه گذاران خارجی از همان حقوقی برخوردارند که تجار عمانی دارا می باشند.  اصولاَ کشور عمان تسهیلات خوبی برای کسب و کار خارجی به ویژه برای ایرانیان قائل است و ویزاهای درخواستی حداکثر در 2 روز صادر می شود.
    عمان علاوه بر این که فرآیندهای بروکراسی و قید و بندها را برای سرمایه گذاران کم کرده، هزینه هایی مثل مصرف آب و برق در مناطق آزاد عمان کمتر از جاهای دیگر است.  در این کشور سرمایه گذار می تواند از 70 تا 100 درصد سرمایه خود را در کشور عمان به نام خود داشته باشد.
    بر اساس تحقیقاتی که در سال های گذشته انجام شده، سرمایه گذاری در بخش های حمل و نقل ، تدارکات ، بهداشت ، فلزات و شیلات برای ایرانیان بسیار سودآور است. در حال حاضر شرایط سه بندر عمان شامل صحار، دقم و صلاله برای ارسال کالاهای ایرانی به کشورهای حاشیه خلیج فارس مناسب است.فعالان اقتصادی ایران می توانند از بنادر عمان برای صادرات کالا استفاده نمایند.
    نرخ تورم در کشور عمان 1.1 درصد است و از یک ثبات اقتصادی برخوردار است.شایان ذکر است، این کشور یکی از قوی ترین سیستم های مالی در سطح جهان را دارد.

    انواع ثبت شرکت در عمان
    ثبت شرکت در عمان به دو صورت قابل اجراست :
    1- طرف ایرانی حقیقی
    2- طرف ایرانی حقوقی
    طبق آخرین قوانین عمان، برای ثبت شرکت طرف ایرانی 70% و طرف عمانی 30% از سهام شرکت را دارا می باشند که این درصد تنها به دلیل وجود قوانین عمان برای ثبت شرکت مطرح شده است، اما طرف عمانی طبق قراردادی که با طرف ایرانی منعقد می کند هیچ حق دخالتی در مدیریت و سود شرکت نخواهد داشت و طرف عمانی پیرو این قرارداد، تنها به دریافت مبلغی به صورت ماهانه یا سالیانه اکتفا کرده و در مسائل داخلی شرکت دخالتی نمی کند.
    در صورت ثبت شرکت با روش حقیقی، مالک یا مالکان ایرانی با گذراندن مراحل ثبت شرکت که بین 5 تا 6 ماه زمان خواهد برد، می توانند شرکت خود را به ثبت برسانند. در این روش مالک باید دفتری اجاره نموده و با استخدام کارمندان روند کاری خود را در 6 ماهه اول از تاریخ ثبت شرکت اثبات کند. در این دوره 6 ماهه، اقامت 6 ماهه به مالکان داده می شود و آن ها باید آمادگی کافی را برای بازدید ادارات مربوطه از عملکرد شرکت داشته باشند. در صورت تایید نمایندگان این ادارات بعد از 6 ماه، اقامت 2 ساله به مالکان داده می شود که قابل تمدید است.
    در صورت ثبت شرکت با روش دوم ( حقوقی )، مالک ایرانی می بایست مدارک شرکت غیرعمانی خود را به ادارات مربوط در عمان ارائه داده و شرکت جدید که می تواند با نام دیگری نیز ثبت شود را دایر کند. مزیت این نوع ثبت شرکت، مدت زمان کوتاه انجام مراحل ثبت شرکت ( تقریباَ 3 تا 4 ماه ) و اخذ اقامت 2 ساله بعد از ثبت شرکت می باشد. در این نوع ثبت شرکت، مالک تنها نیاز به اجاره مکانی برای 2 ماه نخست خواهد داشت و بعد از آن می تواند تنها به داشتن آدرسی پستی بسنده نماید.
    چند نکته :
    1- در هر دونمونه ثبت شرکت، پروانه شرکت هر پنج سال یکبار تمدید می شود و هزینه سالیانه را در برنخواهد داشت.
    2- تنها هزینه سالیانه برای مالک ایرانی شرکت، هزینه اسپانسر عمانی است.
    3- طبیعتاَ افتتاح حساب در بانک ها برای هر دو نوع شرکت امکان پذیر است ولی قابل ذکر است اگرچه گردش مالی متناسب با زمینه فعالیت برای هر دو نوع شرکت تعریف می شود، توصیه می شود تجاری که به دنبال تبادلات مالی بالا ( به صورت خاص افتتاح LC ) با بانک های اروپایی و آمریکایی هستند از روش نخست برای ثبت شرکت استفاده کنند.
    4- مالیات سالیانه برای شرکت ها در عمان 12% می باشد.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت در عمان
    1- دارا بودن شریک عمانی با حداقل میزان سرمایه گذاری 30 درصد
    2- اخذ گواهی عدم سوء پیشینه از ایران ترجمه شده به عربی در دارالترجمه های رسمی ایران که این گواهی می بایست توسط وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و سفارت عمان در تهران مورد تایید قرار گرفته باشد.
    3- ارائه پرینت حساب بانکی شخصی حداقل 6 ماهه با تایید بانک و تبدیل مبالغ به دلار با ترجمه عربی و تایید وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران و سفارت عمان در تهران
    4- دارا بودن شرکتی که از فعالیت آن حداقل 3 سال در ایران گذشته باشد با تمام اوراق شرکت و آخرین تغییرات آن به زبان عربی و تایید وزارت امور خارجه و سفارت عمان در تهران
    5- پرینت 6 ماهه گردش حساب شرکت و اوراق تسویه حساب مالیاتی به زبان عربی که مبالغ آن به دلار تبدیل شده باشد و ترجمه به زبان عربی با تایید وزارت امور خارجه و سفارت عمان در تهران
    6- گواهی عدم سوء پیشینه شریک عمانی
    7- اسکن گذرنامه به منظور دریافت تاییدیه از وزارت امن عمان
    8- سپرده گذاری به میزان 150 هزار رالن عمانی به عنوان راس المال ثبت شرکت جدید که طبق قوانین عمان باید منبع انتقال آن از خارج از عمان باشد.

    مراحل ثبت شرکت در عمان
    - سپرده گذاری سرمایه شرکت در بانک ( مدت زمان انجام آن یک روز می باشد و هیچ هزینه ای در قبال آن اخذ نخواهد شد ).
    - ثبت شرکت در اداره ثبت شرکت های تجاری وابسته به وزارت بازرگانی و صنایع ( مدت زمان انجام آن هفت روز می باشد ).
    - معرفی و ثبت شرکت در اداره مالیات ( مدت زمان انجام آن یک روز و هزینه ای در برنخواهد داشت ).
    - ثبت نام کارمندان شرکت در اداره تامین اجتماعی ( مدت زمان انجام آن یک روز و بدون اخذ هزینه است ).

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 18 دی 1398


     
    در این مقاله قصد داریم در مورد مراحل ثبت شرکت در پرند اطلاعاتی را در اختیار شما متقاضیان محترم قرار دهیم. لطفاَ ما را تا پایان این نوشتار همراهی بفرمایید.

    مراحل ثبت شرکت در پرند
    انتخاب موضوع :
    از اقدامات اولیه برای راه اندازی و تاسیس شرکت تصمیم گیری برای تعیین موضوع شرکت می باشد. موضوع فعالیت هر شرکت که در بند ۲ اساسنامه آن قید می گردد، نشان دهنده هویت و اهدافی است که آن شرکت برای آن منظور تشکیل شده است.
    موضوع شرکت در تعیین حقوق و تعهدات آن موثر است، چه علی الاصول معاملاتی که خارج از موضوع شرکت باشد، شرکت را متعهد نمی کند. اختیارات مدیران شرکت نیز در چهارچوب موضوع شرکت قرار دارد.بر این اساس، هیات مدیره و مدیران اجرایی شرکت نمی توانند سرمایه شرکت را در فعالیت های غیر موضوعه بکار ببرند و یا در تصمیمات و اقدامات خود از حدود موضوع شرکت تجاوز کنند، در صورت تجاوز محل آن ها اثر قانونی ندارد و در صورت افراط و تفریط کلیه مدیران متضامناَ مسئول می باشند.
    همه ی انواع شرکتها می توانند موضوع فعالیت خودشان را تغییر دهند. بنابراین، چنانچه در اساسنامه ، موضوع شرکت به درستی شامل فعالیت آن نگردد شرکت ها می توانند موضوع خود را تغییر دهند و یا به موضوع قبلی شرکت موضوعاتی را الحاق کنند.
    چنانچه موضوع تعیین شده نیاز به اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح مربوطه داشته باشد، لازم است مجوزهای لازم اخذ گردد. شایان ذکر است، موضوعی که انتخاب می شود باید مشروع و قانونی باشد. از برخی از فعالیت هایی که به موجب تصریح در قوانین جاری کشور توسط اشخاص منع شده اند ،می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

    خرید و فروش اشیاء عتیقه و میراث فرهنگی و هنری
    ممنوعیت به کارگیری تجهیزات ماهواره ای
    ممنوعیت خرید و فروش و نگهداری مواد مخدر
    ساخت و نگهداری سلاح و مهمات جنگی
    ترویج و آموزش علوم غیر اسلامی و غیر دینی
    شراکت و سرمایه گذاری در قمار و معاملات ربوی و غیر قانونی
    اخذ کمک وجوه برای زلزله زدگان و بلایای طبیعی و حوادث غیر متقرقبه توسط اشخاص حقوقی ممنوع می باشد.
    ساخت،خرید،فروش و حمل مشروبات الکلی
    و سایر موارد که منع قانونی و شرعی دارد.
    انتخاب قالب شرکت :
    هر نوع فعالیتی مستلزم نوع خاصی از شرکت می باشد. ماده 20 باب سوم قانون تجارت شرکت های تجاری را مشتمل بر 7 قسم ذیل تقسیم می کند :
    شرکت سهامی ، شرکت بامسئولیت محدود ، شرکت تضامنی، شرکت مختلط غیرسهامی ، شرکت مختلط سهامی ، شرکت نسبی و شرکت تعاونی تولید و مصرف
    برای ثبت هر یک از این شرکت ها، شرایط خاصی نیاز است . متقاضیان ثبت شرکت جهت انجام پروسه تشکیل شخص حقوقی ابتدا باید بااشراف به قوانین نوع شخصیت حقوقی را انتخاب نمایند و با بررسی قوانین مرتبط با آن نوع از شرکت ها تصمیم گیری های مرتبط را انجام دهند.
    انتخاب شرکا :
    در قوانین ایران، حداقل تعداد شرکا 2 نفر است . از آنجا که یک شخص نمی تواند به تنهایی شرکت تشکیل دهد بنابراین تاسیس شرکت مستلزم شراکت دو یا چند شریک می باشد. لیکن قانون محدودیتی برای سقف تعداد شرکاء تعیین نکرده است.
    شرکا باید از صلاحیت و اهلیت لازم برخوردار باشند. سن قانونی (18 سال تمام) و برخورداری از سلامت عقل ، مبین صلاحیت و اهلیت است. 
    تعداد شرکا در هر یک از شرکت های تجاری به شرح ذیل می باشد:
    حداقل 2 شریک در ( شرکت تضامنی، شرکت نسبی، شرکت با مسئولیت محدود، شرکت مختلط غیر سهامی )
    حداقل 3 شریک در ( شرکت سهامی خاص ، شرکت مختلط سهامی )
    حداقل 5 شریک ( در شرکت سهامی عام )
    حداقل 7 شریک ( در شرکت تعاونی تولید و مصرف )
    تمامی افراد با هر نسبت خانوادگی و فامیلی می توانند در شرکت افراد با هر نسبت خانوادگی و فامیلی عضو بوده و سهامدار باشند. لیکن، قانونگذار در ماده 147 به عنوان اقدامات تامینی در شرکت های سهامی عام و خاص، اشخاص ذیل را از انتخاب شدن به سمت بازرس منع نموده است :
    اشخاص مذکور در ماده 111 ( ل.ا.ق.ت) ؛ مدیران و مدیر عامل شرکت ؛ اقرباء سببی و نسبی مدیران و مدیر عامل تا درجه سوم از طبقه اول و دوم ؛ هر کس که خود یا همسرش از اشخاص مذکور در بند 2 موظفاَ حقوق دریافت می دارد.
    لذا ، بازرسین نباید با اعضاء هیات مدیره دارای نسبت فامیلی بوده و از اقوام ایشان باشند.
    انتخاب نام شرکت :
    نام شرکت عبارتست از واژه یا واژگان با معنی که متقاضیان ثبت اعم از ایرانی یا خارجی برای شناسایی شخصیت حقوقی به مرجع ثبت پیشنهاد می نمایند .
    به موجب دستورالعمل های صادره در تعیین نام شرکت ها :
    الف- برای تعیین نام می بایست از اسم خاص استفاده گردد.( اسم خاص کلمه ای است که می تواند مستقیماَ نهاد جمله باشد و برای دلالت بر شخص،شییء یا مفهومی به کار می رود).
    ب- اسامی انتخابی باید دارای معنی در فرهنگ دهخدا باشد.
    پ- اسامی انتخابی برای نام شرکت باید دارای 3 سیلاب (اسم خاص) باشد.
    ج- در انتخاب نام شرکت، از عنوان های شعرا، دانشمندان و کاشفان در عصر حاضر استفاده نشود.
    د- اسم انتخابی، لاتین نباشد.
    ه- واژه هایی که به طرز گمراه کننده ای شبیه نام ثبت شده دیگری باشند، پذیرفته نمی شوند.
    ی- اضافه کردن کلمات توصیفی از قبیل اصل، نوین، برتر، برترین، نو به اسامی ثبت شده قبلی پذیرفته نمی شود.
    ن- اضافه کردن اعداد به نام هایی که سابقه ثبت دارند پذیرفته نمی شود و در صورت استفاده اعداد در نام های جدید پیشنهادی باید نگارش آن ها به صورت حروفی باشد.
    و- چنانچه تفاوت نام پیشنهادی با نام ثبت شده تنها در استفاده از پسوند جمع (نظیر ون، ین، ها و یا جمع مکسر) یا حذف آن باشد امکان ثبت آن وجود ندارد.
    تهیه مدارک شرکت :
    جهت انجام ثبت شرکت در پرند لازم است قبل از هر چیز مدارک و اسناد مرتبط را تجمیع نمود. این مدارک به شرح ذیل می باشد :
    - شناسنامه و کارت ملی متقاضیان اعم از سهامداران اعضای هیئت مدیره و بازرسین
    - گواهی عدم سوء پیشینه برای اعضای هیئت مدیره و بازرسین
    - مدارک تحصیلی مورد نیاز برای موضوعاتی که نیاز به مدرک تحصیلی دارند.
    - مجوز فعالیت برای موضوعاتی که ملزم به ارائه مجوز می باشند.
    - ارائه آدرس صحیح به همراه کد پستی برای محل فعالیت شرکت و محل سکونت متقاضیان
    تشکیل مجمع عمومی موسسین :
    برای این منظور، می بایست با سایر شرکای خود جلسه ای تشکیل دهید و همه باید حضور داشته باشند. در این جلسه باید اساسنامه و شرکتنامه و اظهارنامه را مطرح و همه آن را تایید و امضا کنید. نفراتی را باید برای هیئت مدیره و نفراتی را هم به عنوان بازرس در صورت نیاز انتخاب کنید. همچنین از این نفرات باید افرادی به عنوان دارنده حق امضا مشخص شوند. نفرات هیئت مدیره باید مسئولیت خود را کتباَ و یا با امضا صورتجلسه بپذیرند. این جلسه موسوم به جلسه مجمع عمومی موسسین است و در ادامه روند شرکت با نام مجمع عمومی فوق العاده شناخته می شود که همه تصمیم های شرکت را باید اتخاذ کنند.
    تشکیل هیئت مدیره :
    هیئت مدیره نیز باید متعاقباَ تشکیل شود. در این جلسه باید موضوعات رسمی شرکت بحث شود و شرایط اجرایی مورد توافق قرار بگیرد. رئیس هیئت مدیره و نایب رئیس و دبیر و مدیرعامل هم اغلب در هیئت مدیره مشخص می شوند. در پایان هم باید صورتجلسه ای تنظیم و همه توافقات در آن درج و سمت ها مشخص و همه نفرات باید آن را امضا کنند.
    ثبت نام در سایت اداره ثبت شرکت ها :
    برای ثبت نام اینترنتی به سامانه اداره کل ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری مراجعه کنید. بعد از انتخاب پذیرش تاسیس باید فرم آن را با دقت کامل پر کنید. این تقاضا بررسی خواهد شد و پس از چند روز کاری نتیجه اعلام می گردد.
    ارائه اصل مدارک به اداره ثبت شرکت ها :
    پس از تایید ثبت نام اینترنتی، باید مدارک از طریق پست به اداره ثبت شرکت ها ارسال گردد و بارکد پستی در سامانه درج شود.
    پرداخت هزینه های ثبت شرکت :
    ثبت شرکت زمانی نهایی خواهد شد که شما کلیه هزینه های ثبت شرکت را پرداخت نموده و فیش آن را تحویل دهید.
    دریافت شماره ثبت و شناسه ملی :
    با پرداخت هزینه های ثبت شرکت دو شماره به شما داده خواهد شد. شماره ثبت شرکت و شناسه ثبت شرکت. این شماره ها بخصوص شناسه ثبت شرکت در حکم کد ملی شرکت است که همه اطلاعات و خلاصه وضعیت شرکت همواره از طریق آن قابل پیگیری است. این شناسه باید بر روی همه اسناد و مدارک شرکت درج شود.
    آگهی ثبت شرکت :
    در این مرحله باید هزینه ای برای آگهی موضوع ثبت شرکت پرداخت نمایید و خلاصه ای از ثبت شرکت که توسط کارشناسان اداره ثبت شرکت تهیه شده دریافت و در روزنامه رسمی دادگستری و روزنامه کثیرالانتشاری که خودتان تعیین می کنید چاپ و یا آگهی نمایید.
    در انتها، پس از ثبت شرکت، برای اینکه بتوانید فعالیت خود را به طور قانونی آغاز کنید باید پرونده دارایی خود را تشکیل بدهید و دفاتر پلمپ مالیاتی و کد اقتصادی خود را تحویل بگیرید.
    هزینه راه اندازی شرکت  در پرند:
    جهت محاسبه دقیق هزینه های راه اندازی و ثبت شرکت، الزاماَ بایستی تمام موارد کارتان را اعم از :
    - میزان سرمایه اولیه تاسیس شرکت
    - موضوع فعالیت شرکت ( به صورت کامل )
    - محل ثبت شرکت
    - نوع شرکت ( سهامی ، با مسئولیت محدود و ...) را مشخص نموده و سپس با متخصصان ما در ثبت شرکت  تماس حاصل فرمایید تا هزینه ثبت شرکتتان را محاسبه و اعلام نماییم.

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 11 دی 1398


    بسیاری از شرکت های موفق در ایران سعی دارند جهت گسترش حوزه فعالیتشان در عرصه بین المللی، کسب و کارشان را از طریق ثبت شرکت در آذربایجان ارتقا دهند.
    جمهوری آذربایجان، بزرگ ترین کشور قفقاز و در قاره اروپا و در کنار دریای خزر است. این سرزمین را آذرباد ، آذربادگان ، آذرباذگان ، آذربایگان ، آذربیجان و اذربیجان نیز نامیده اند. کشورهای ایران در جنوب، ارمنستان و ترکیه در غرب ، گرجستان در شمال غربی و روسیه در شمال، همسایگان جمهوری آذربایجان محسوب می شوند . باکو، پایتخت و بزرگ ترین شهر کشور آذربایجان است که در سواحل غربی دریای خزر واقع شده است.

    به دلیل امکانات تحصیلی، زندگی و کار ، این کشور به سرزمینی مناسب برای سرمایه گذاران و فعالان اقتصادی تبدیل شده است. سرمایه گذاری در آذربایجان ، به طرق مختلفی امکان پذیر است . از جمله :
    - سرمایه گذاری از طریق سپرده بانکی
    - سرمایه گذاری با ایجاد اشتغال
    - خرید ملک یا مغازه
    - خرید سهام
    - ثبت شرکت
    می توان گفت ، روند ثبت شرکت از سایر موارد ، هزینه های کمتری را شامل خواهد شد . با سرمایه گذاری در آذربایجان می توانید مالک سهام خود باشید و تمام سود و دارایی را به کشور مورد نظر خود منتقل کنید. علاوه بر این ، ثبت کردن شرکت در آذربایجان دارای مزایای متعددی نظیر افتتاح حساب بانکی بین المللی و اخذ اقامت می باشد .

     
     


    برای تاسیس شرکت در آذربایجان ، شما می توانید حداقل از دو نفر که شهروند آذربایجان هم نباشند ( هر دو می توانند ایرانی باشند) ، اقدام نمایید. ثبت شرکت در این کشور مستلزم دارا بودن سابقه کاری مفید در زمینه کاری اعلام شده جهت اخذ مجوز و سپس صدور تاییدیه توسط این شرکت برای شخص مورد نیاز برای استخدام است.
    جهت این امر ابتدا باید یک طرح مشخص از تجارتی که قصد دارید راه اندازی کنید را ارائه نمایید. در این طرح باید موارد ذیل را در نظر داشته باشید :
    - اهداف کسب و کار و خلاصه کارهای اجرایی اولیه
    - برآوردهای مالی و هزینه ها نظیر هزینه ثبت شرکت، هزینه نگهداری سالانه شرکت و تمکن یا ساپورت مالی برای ثبت شرکت
    - تعیین تیم مدیریت
    - نوع سهام شرکت و تعیین شرایط خرید سهام شرکت
    - انتظاراتی که از محصولات و خدمات می رود.
    ثبت کردن شرکت در آذربایجان ، نیاز به سه نفر دارد . 1) مدیرعامل 2) موسس 3) حسابدار که البته برای شروع ثبت ، در ابتدای کار نیازی به حسابدار نیست اما، پس از طی روند ثبت ، می بایست حسابدار تعیین شود.

    انواع شرکت های قابل ثبت در آذربایجان
    شرکت با مسئولیت محدود (LLC) :
    رایج ترین روش سرمایه گذاری در آذربایجان ، ثبت شرکت با مسئولیت محدود است . این شکل از شرکت، با اهداف بازرگانی تاسیس می شود. برای ثبت این نوع شرکت ، لازم است اطلاعات مربوط به بنیانگذار، نام شرکت ، آدرس قانونی ، اندازه سرمایه مجاز ، فعالیت در چارچوب و انتخاب یک بانک در آذربایجان مشخص باشد.
    شرکت سهامی خاص :
    شرکت سهامی خاص که در مقیاس بزرگ تری تاسیس و فعالیت می کند مستلزم حداقل دو سرمایه گذار و داشتن هیئت مدیره است. سرمایه این شرکت های سهامی قابل انتقال و مبادله در عموم می باشد.
    شرکت سهامی عام :
    در شرکت سهامی عام هر سرمایه گذار می تواند بدون هماهنگی با سایر سرمایه گذاران سهم خود را به دیگری انتقال دهد. در این شرکت ، تعداد سرمایه گذاران باید از دو نفر بیشتر باشد و میزان سود و زیان هر شخص به اندازه سهام او خواهد بود.
    در شرکت سهامی عام، برای تمام کسانی که می خواهند در این قالب از شرکت به کار بپردازند، باید مجوز اخذ شود و تنها موسس شرکت احتیاجی به اخذ مجوز ندارد.
    پس از ثبت شرکت فرد متقاضی می تواند برای اخذ ویزای ورود به این کشور اقدام نماید.

    مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت در آذربایجان 
    - صفحه اول پاسپورت
    - تهیه سه عدد فرم توسط موسس و مدیرعامل
    - ارائه فرم سنوات اشتغال به کار در زمینه موضوع ثبتی شرکت
    - ارائه برگ تاییدیه سفارت کشور آذربایجان در ایران
    - آدرس محل جهت کار شرکت
    - افتتاح حساب در یکی از بانک های کشور آذربایجان
    - ارائه وکالت نامه وکیل ( در صورت داشتن وکیل )
    با ارائه مدارک فوق، به اخذ مجوز کار شرکت یا پروانه بهره برداری و اخذ مجوز کار برای سایر افراد در شرکت به غیر از موسس اقدام می گردد.

     

  • نظرات() 
  • چهارشنبه 11 دی 1398

     
     آیا شرکت های خارجی می توانند در ایران به فعالیت بپردازند و اقدام به ثبت شعبه نمایند ؟
    این مقاله محتوای پاسخ به سوالات متقاضیان محترم در خصوص " مقررات و نحوه فعالیت شرکت های خارجی در ایران " می باشد . در این راهنما سعی شده است اطلاعات کاملی راجع به این مهم در دسترس خوانندگان محترم قرار گیرد.
    شرکت های خارجی که می خواهند در ایران به فعالیت بپردازند اولین و مهم ترین وظیفه ای که دارند اینست که شرکت خود را به ثبت برسانند؛ ثبت شرکت های خارجی در ایران به دو حالت متصور است :
    نخست اینکه شرکت خارجی به خصوص در مواردی که به منظور سرمایه گذاری در ایران حاضر می شود به تشکیل و ثبت یک شرکت فرعی اقدام می نماید.

    حالت دوم فعالیت شرکت خارجی در ایران به صورت ثبت شعبه یا نمایندگی می باشد .شعبه شرکت خارجی، واحد محلی تابع شرکت اصلی است که مستقیماَ موضوع و وظایف شرکت اصلی را در محل، انجام می دهد. فعالیت شعبه در محل، تحت نام و با مسئولیت شرکت اصلی خواهد بود.
    مهم ترین علتی که یک شرکت خارجی به تاسیس شعبه در کشور دیگری اقدام می نماید، بازاریابی برای فروش محصولات شرکت است. صادرکنندگان اغلب به این نتیجه می رسند که تجارت از طریق شعب یا شرکت های فرعی، بازارهای تازه ای را بر روی محصولات آنان می گشاید و دربرگیرنده عامل رشد قابل توجهی می باشد . بنابراین برای تحقق چنین هدفی ممکن است شرکت های خارجی که به منظور فروش محصولات یا بازاریابی محصولات خود در ایران فعالیت دارند ، به تاسیس شعبه یا نمایندگی اقدام نمایند .

    نکات حائز اهمیت راجع به ثبت شعب شرکت های خارجی در ایران :
    1- شرکت های خارجی که با دستگاه های دولتی قرارداد قانونی منعقد نموده اند، می توانند در جهت انجام امور قانونی و فعالیت خود، در حدود قرارداد منعقده ، طبق ماده 3 قانون ثبت شرکت ها، به ثبت شعبه خود در ایران مبادرت نماید. به این نحو که شعبه مزبور تابعیت ایرانی ندارد ؛ بلکه فقط در مرجع مربوطه به عنوان شعبه ای از یک شرکت خارجی به ثبت می رسد.
    2- ثبت شعبه شرکت های خارجی در ایران مجاز است و مشمول منع مذکور در اصل 81 قانون اساسی نیست.
    3- تقاضای ثبت شعبه برای شرکت ، ممکن است ضمن تقاضای ثبت اصلی شرکت به عمل آید که در این صورت باید با تعیین محل شعبه و معرفی مدیر آن یا کسی که حق امضا در شعبه دارد ، در ذیل ثبت اصلی شرکت به ثبت برسد. اما علاوه بر این ، ممکن است شرکت بعد از تاسیس تصمیم به ثبت شعبه نماید. در این صورت تقاضای ثبت شعبه به موجب اظهارنامه ای خواهد بود که باید رونویس تصدیقی که برای ثبت شرکت اصلی در ایران داده شده و اختیارنامه مدیرشعبه ضمیمه آن شود، سپس مبادرت به ثبت شعبه گردد .
    4- شعبه برخلاف نمایندگی، نه شخصیت حقوقی مستقل دارد و نه دارایی مستقل ؛ بلکه فقط آدرس آن ، غیر از آدرس مرکز اصلی شرکت است.
    5- شعبه شرکت با شرکت وابسته متفاوت است . شرکت وابسته بدین معنی است که شرکت اصلی با اشخاص دیگر سرمایه گذاری کند و با مشارکت یکدیگر، یک شرکت تاسیس کنند که بخشی از سهام آن به شرکت اصلی تعلق دارد. شرکت وابسته ، برخلاف شعبه ، دارای یک شخصیت حقوقی مستقل از شرکت اصلی یا شرکت مادر است.
    6- مرجع ثبت شعبه شرکت خارجی، " اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی " واقع در تهران می باشد.
    7- هر شرکت خارجی، برای اینکه بتواند به وسیله شعبه یا نماینده به امور تجاری یا صنعتی یا مالی، در ایران مبادرت نماید ، باید در مملکت اصلی خود، شرکت قانونی شناخته شده و در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد.
    8- شعبه مزبور ، فقط در حدود موضوع قرارداد مربوط و اختیارات ناشی از آن می تواند در ایران فعالیت کند.
    9- در موقع تعیین نام شعبه ، باید دقت شود نام تایید شده عین نام شرکت خارجی با قید شعبه یا نمایندگی باشد و از اختصار نام یا ترجمه آن خودداری شود.
    10- مدت فعالیت شعبه، برابر مدت قرارداد بوده و به محض پایان مدت مذکور، فعالیت شعبه نیز در ایران خاتمه خواهد یافت مگر اینکه مدت قرارداد تمدید شود.
    11- هر گاه قبل از خاتمه مدت قرارداد ، شعبه شرکت خارجی ، موضوع قرارداد را انجام دهد، یا قرارداد در اثر اختیار فسخ پیش بینی شده، فسخ گردد، فعالیت شعبه شرکت خارجی در ایران خاتمه پیدا خواهد کرد.
    12- به موجب قانون ، اشخاصی که مجوز فعالیت آن ها از سوی مراجع ذی ربط لغو می شود مکلفند در مهلت تعیین شده توسط اداره ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری، نسبت به انحلال شعبه یا نمایندگی و انجام امور تصفیه آن اقدام نمایند.
    13- شرکت هایی که مجوز فعالیت آن ها تمدید نمی شود 6 ماه مهلت دارند تا نسبت به انحلال شرکت ثبت شده و انجام امور تصفیه آن اقدام نمایند.
    14- شعبه شرکت های خارجی که نسبت به ثبت شعبه خود در ایران اقدام نموده و به فعالیت می پردازند موظفند هر سال گزارش سالانه شرکت اصلی مشتمل بر گزارش های مالی حسابرسی شده توسط حسابرسان مستقل مقیم در کشور متبوع را به دستگاه ذی ربط ارائه نمایند.
    15- اشخاص مزبور موظفند گزارش فعالیت شعبه یا نمایندگی در ایران را همراه با صورت های مالی حسابرسی شده خود ظرف مدت 4 ماه پس از پایان سال مالی به دستگاه های ذی ربط ارسال دارند.
    شرکت های خارجی متقاضی ثبت شعبه در ایران ، بایستی اسناد و مدارک ذیل را فراهم نموده و به اداره کل ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری ارائه نمایند :
    الف) پرداخت هزینه تعیین نام به حساب سازمان ثبت اسناد و املاک کشور
    ب) تکمیل فرم تعیین نام
    ج) درخواست کتبی شرکت
    د) کپی مصدق اساسنامه شرکت ، آگهی تاسیس و آخرین تغییرات ثبت شده در مراجع ذی ربط
    ه) آخرین گزارش مالی تایید شده شرکت
    ی) گزارش توجیهی شامل اطلاعات مربوط به فعالیت های شرکت مشتمل بر :
    - اطلاعات مربوط به فعالیت های شرکت
    - تبیین دلایل و ضرورت ثبت شعبه در ایران
    - تبیین نوع و حدود اختیارات و محل فعالیت شعبه
    - برآورد نیروی انسانی ایرانی و خارجی مورد نیاز
    ن) ارائه معرفی نامه از دستگاه دولتی در صورتی که دارای قرارداد با آن دستکاه باشند.
    ط) ارائه تعهدنامه دائر بر اینکه چنانچه مجوز فعالیت آن ها از سوی مراجع ذی صلاح لغو شود در ظرف مدت معینی که توسط اداره مربوطه ابلاغ می شود نسبت به انحلال شعبه و معرفی مدیر تصفیه اقدام نمایند.
    توجه داشته باشید که :
    - چنانچه تقاضای ثبت شعبه در ضمن تقاضای ثبت خود شرکت به عمل آید، تقدیم سواد مصدق سند ثبت خود شرکت لازم نخواهد بود.
    کلیه اسناد شرکت که در کشور خارجی تهیه می گردد، پس از تایید مرجع ذی ربط ( نظیر مرجع ثبت شرکت ها ) و تایید وزارت خارجه آن کشور بایستی به تایید سفارت یا نمایندگی جمهوری اسلامی ایران در آن کشور برسد و پس از ترجمه رسمی به فارسی و تایید اداره فنی دادگستری اصل و ترجمه آن به اداره فوق الذکر ارائه گردد.
    هم چنین بخوانید :
    - طریقه ی ثبت شعبه شرکت خارجی
    - ثبت شرکت خارجی در ایران

     

     

  • نظرات() 
  • یکشنبه 8 دی 1398


     
    اتحادیه تعاونی با عضویت تعاونی هایی که دارای موضوع فعالیت واحد باشند، در سطح شهرستان یا استان تشکیل می شود. عضویت در اتحادیه تعاونی، بر اساس " اصل آزادی عضویت " ، اختیاری است. تعاونی هایی که عضو اتحادیه نباشند از حقوق قانونی محروم نخواهند شد.

    توصیه می شود مقالات زیر را بخوانید:
    - مرجع ثبت شرکت ها
    - اساسنامه ثبت شرکت و اتحادیه تعاونی
    - روند ثبت اتحادیه های تعاونی روستایی و کشاورزی در مرجع ثبت شرکت ها

    شرایط لازم برای عضویت تعاونی ها در اتحادیه تعاونی به شرح ذیل است :
    - داشتن تابعیت ایران
    - خرید حداقل سهام مقرر در اساسنامه اتحادیه
    - درخواست کتبی عضویت و تعهد رعایت مقررات اساسنامه اتحادیه.
    علاوه بر آن لازم است که تعاونی داوطلب عضویت در اتحادیه، موضوع فعالیت مناسب با موضوع فعالیت اتحادیه داشته باشد. ( یادآوری می شود که برای هر موضوع فعالیت تعاونی در هر شهرستان ، فقط یک اتحادیه تشکیل می گردد ) .
    اساسنامه اتحادیه می تواند شرایط دیگری را برای عضویت تعیین کند.
    اتحادیه تعاونی، پس از تشکیل و ثبت ، موجودیت قانونی پیدا می کند و وجود او با انحلال و تصفیه از بین می رود.
    برای تشکیل هر تعاونی، باید هیاتی به نام " هیات موسس " تشکیل شود. به موجب قانون بخش تعاونی، " هیات موسس عبارت است از عده ای از افراد واجد شرایط عضویت در تعاونی مربوط، که اقدام به تاسیس تعاونی می نمایند ". در اینکه هیات موسس باید چند عضو داشته باشد، در قانون و سایر مقررات بیانی مشاهده نمی شود؛ ولی می توان گفت که تعداد اعضای آن نباید از سه نفر کمتر باشد.
    چون اتحادیه تعاونی با عضویت شرکت ها و تعاونی هایی که موضوع فعالیت آن ها واحد است، تشکیل می شود، لذا هیات موسس اتحادیه تعاونی باید از شرکت ها و تعاونی هایی که دارای موضوع فعالیت واحد بوده و واجد شرایط عضویت در اتحادیه مربوط هستند، تشکیل شود.
    هر یک از شرکت ها و تعاونی های عضو هیات موسس اتحادیه، نماینده ای برای حضور در هیات موسس تعیین و معرفی خواهد کرد. هیات موسس اتحادیه با حضور این نمایندگان تشکیل می شود .

    وظایف هیات موسس، عبارت است از :
    - تهیه اساسنامه اتحادیه و پیشنهاد آن به " اولین مجمع عمومی عادی " برای بررسی و تصویب ؛
    - دعوت از تعاونی های واجد شرایط، جهت عضویت در اتحادیه مربوط ،
    - تشکیل دادن " اولین مجمع عمومی عادی " ، جهت تصویب اساسنامه ، انتخاب اولین هیات مدیره و اولین هیات بازرسی اتحادیه، طبق اساسنامه تصویب شده و انجام سایر وظایف مربوط .
    هر یک از نمایندگان تعاونی ها که برای حضور در هیات موسس معرفی شده اند، باید مدارک زیر را به وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) ارائه کنند :
    - فتوکپی شناسنامه و مدارک تحصیلی .
    - فتوکپی گواهینامه پایان خدمت نظام وظیفه عمومی یا معافیت.
    - گواهی عدم سوء پیشینه .
    علاوه بر آن ارائه مدرکی که وی را به عنوان نماینده شرکت یا تعاونی مربوط معرفی می کند، نیز لازم است.
    کارکنان رسمی و پیمانی دولت ، با ارائه حکم کارگزینی از ارائه گواهی عدم سوء پیشینه و فتوکپی گواهینامه پایان خدمت یا معافیت، معاف خواهند بود. نمایندگان مزبور باید با قوانین و مقررات تعاونی ها آشنایی داشته باشند و در صورت نیاز در کلاس های آموزشی یک روزه که اداره کل تعاون دایر می کند، شرکت کنند.
    • طرح توجیهی :
    هیات موسس باید طرحی به نام " طرح توجیهی " یا " طرح پیشنهادی " ، تهیه کند. این طرح مشتمل بر بیان لزوم تاسیس اتحادیه تعاونی و ذکر دلایل توجیهی بر امور ذیل خواهد بود :
    - تناسب هدف های تشکیل اتحادیه با هدف ها و برنامه های مصوب دولت ؛
    - میزان سرمایه ؛
    - تعداد و مشخصات شرکت ها و تعاونی های داوطلب عضویت در اتحادیه ؛
    - مبلغ لازم التادیه
    هیات موسس باید نماینده تام الاختیاری تعیین و به وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) معرفی کند.
    هیات موسس باید برای تقاضا، فرم مربوطه را تکمیل و به همراه طرح توجیهی، ضمن معرفی نماینده تام الاختیار خود به وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) ، به وزارت مزبور تسلیم کند و موافقت با تشکیل اتحادیه را خواستار شود.
    • اقدامات وزارت تعاون
    وزارت تعاون ، تقاضای مذکور و طرح توجیهی را مورد بررسی قرار می دهد و در صورت پذیرفته شدن تقاضا ، موافقتنامه تشکیل اتحادیه را صادر می کند و نمونه اساسنامه و فرم های مورد نیاز را در اختیار نماینده تام الاختیار هیات موسس اتحادیه قرار می دهد . ( وزارت تعاون ، علاوه بر نمونه اساسنامه برای تسهیل جریان امور مربوط به تعاونی ها، فرم هایی را نیز تهیه کرده است ) .
    وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) ، باید ظرف یک ماه پس از وصول تقاضای تشکیل اتحادیه، نظر مستدل خود را در خصوص مورد تقاضا، به هیات موسس اعلام دارد و در صورت ملاحظه نقض در طرح توجیهی یا کمبود مدارک ضمیمه تقاضانامه ، مراتب را کتباَ به اطلاع هیات مزبور برساند. هیات موسس، باید حداکثر ظرف مدت دو ماه نسبت به رفع نقص طرح توجیهی و تکمیل مدارک و تحویل آن ها به وزارت تعاون اقدام نماید. طرح توجیهی، پس از آنکه مورد تصویب وزارت تعاون قرار گرفت، هر گونه تغییر در آن باید با مجوز آن وزارت صورت گیرد.
    هیات موسس، باید ظرف دو ماه از تاریخ دریافت موافقتنامه وزارت تعاون، " اولین مجمع عمومی عادی " را برگزار کند ؛ در غیر این صورت، تشکیل اتحادیه تعاونی، موکول به گرفتن موافقتنامه مجدد از وزارت مزبور خواهد بود.
    در صورتی که هیات موسس نتواند ظرف مدت دو ماه به برگزاری مجمع عمومی مزبور موفق شود، می تواند قبل از پایان مهلت مزبور تمدید آن را خواستار شود هر گاه وزارت تعاون ، تاخیر در برگزاری مجمع را موجه تشخیص دهد، مهلت را تمدید می کند.
    هیات موسس، پس از اخذ موافقتنامه تشکیل، باید اقدامات زیر را انجام دهد :
    - دریافت مجوز فعالیت در موضوع طرح توجیهی، از مراجع ذی ربط ( در صورت نیاز به مجوز ) ، به نام اعضای هیات موسس اتحادیه در شرف تاسیس .
    - تدوین اساسنامه، که باید برای تصویب به " اولین مجمع عمومی عادی " تسلیم شود. ( = تکمیل نمونه اساسنامه ) .
    - افتتاح حساب به نام اتحادیه در شرف تاسیس نزد " صندوق تعاون " یا بانکی که صندوق تعاون تعیین می کند.
    - دعوت از شرکت ها و تعاونی های واجد شرایط عضویت ، ضمن اعلام خلاصه ای از کلیات طرح، اساسنامه تدوین شده، شرایط عضویت ، مهلت پذیرش تقاضای عضویت ، شماره مشخصات حساب افتتاح شده ، مبلغ لازم التادیه هر یک از داوطلبان عضویت، ذکر نحوه صدور آگهی های بعدی تا تشکیل " اولین مجمع عمومی عادی " ، و ذکر مشخصات موسسان و غیره .
    - بررسی شرایط داوطلبان و پذیرفتن واجدین شرایط عضویت ، دریافت گواهی واریز مبلغ لازم التادیه سهام آن ها، صدور برگه اجازه ورود به جلسه " اولین مجمع عمومی عادی " ( بهتر است هیات موسس، برای هر یک از داوطلبان که به عضویت پذیرفته شده اند، پرونده جداگانه ای ترتیب دهد ) .
    - انتشار آگهی دعوت " اولین مجمع عمومی عادی " . ( فاصله زمانی بین تاریخ دعوت تا تشکیل مجمع عمومی، حداقل 30 روز و حداکثر 35 روز خواهد بود ) .
    - ثبت نامزدهای عضویت در هیات مدیره و هیات بازرسی
    - ارسال یک نسخه از آگهی دعوت به وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) ، جهت اعزام ناظر برای حضور در " اولین مجمع عمومی عادی " .
    - سایر اقدامات مربوط به برگزاری مجمع عمومی تا انتخاب هیات رئیسه مجمع ( رئیس، منشی و دو نفر ناظر ) از قبیل اخذ برگه ورود به جلسه مجمع از افراد، تکمیل فهرست اسامی حاضران همراه با امضای آن ها که باید تحویل هیات رئیسه مجمع عمومی شود.
    - علاوه بر آن ، هیات موسس باید ورقه تعهد خرید سهام را که داوطلبان عضویت باید به هنگام خرید سهم تکمیل و امضا کنند، تهیه و به تعداد لزوم تکثیر و آماده نماید.
    - لازم و مفید است که هیات موسس به داوطلبانی که واجد شرایط عضویت شناخته شده اند، توصیه کند که اساسنامه تدوین شده آماده تسلیم به " اولین مجمع عمومی عادی " را مطالعه کنند و شایسته است که هیات موسس، جلساتی با حضور داوطلبان مزبور برای بحث و تبادل نظر درباره اساسنامه مذکور برگزار کند.
    هیات موسس باید پس از انقضای مدتی که برای خرید سهام تعیین شده است، به صندوق تعاون یا شعبه بانک مربوط، مراجعه کند و گواهی دال بر موجودی کل حاصل از واریز وجوه لازم التادیه ، سهام خریداری شده را برای ارائه به " اولین مجمع عمومی عادی " دریافت نماید.
    یادآوری می شود که اعضای هیات مدیره اتحادیه های تعاونی به پیشنهاد تعاونی های عضو و تصویب مجمع عمومی انتخاب می شوند و اعضای هیات بازرسی اتحادیه از بین افرادی که تعاونی های عضو پیشنهاد می کنند یا از خارج از آن ها، اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی، با تصویب مجمع عمومی تعیین می گردند.
    نامزدهای سمت عضویت در هیات مدیره و هیات بازرسی اتحادیه های تعاونی باید واجد شرایط مقرردر ماده 38 قانون بخش تعاونی و شرایط مقرر در اساسنامه اتحادیه مربوط باشند و حداکثر ظرف یک هفته از تاریخ انتشار آگهی دعوت مجمع عمومی، درخواست کتبی خود را مطابق فرمی که ذیلاَ ارائه می شود، به هیات موسس تحویل و رسید دریافت دارند. هر یک از داوطلبان عضویت در هیات مدیره یا هیات بازرسی که به وسیله تعاونی ها نامزد شده اند، باید همراه درخواست مزبور، حداقل از یکی از تعاونی هایی که به عضویت اتحادیه در شرف تاسیس پذیرفته شده است، نامه رسمی مبنی بر پیشنهاد نامزدی خود ارائه نماید . ( دو یا چند تعاونی، می تواند یک شخص را به عنوان نامزد عضویت در هیات مدیره یا بازرسی معرفی کند ) .
    مرجع بررسی صلاحیت نامزدهای سمت عضویت در هیات مدیره و هیات بازرسی اتحادیه های تعاونی، کمیسیونی است که در دستورالعمل مربوط، مقرر شده است.
    دعوتنامه یا آگهی دعوت " اولین مجمع عمومی عادی " اتحادیه تعاونی در شرف تاسیس را ، هیات موسس به اطلاع داوطلبان عضویت می رساند. دعوتنامه یا آگهی دعوت " اولین مجمع عمومی عادی " اتحادیه تعاونی در شرف تاسیس را ، هیات موسس به اطلاع داوطلبان عضویت می رساند.
    • خاتمه وظایف هیات موسس

  • نظرات() 
  • یکشنبه 8 دی 1398


     
     طبق تعریفی که در ماده 4 قانون تجارت از شرکت سهامی عام ارائه گردیده، شرکت سهامی عام نوعی از شرکت های سهامی است که قسمتی از سرمایه آن از طریق فروش سهام به غیرموسسان ( مردم ) تامین شود. سهام شرکت های سهامی عام در بورس اوراق بهادار دادو ستد می شود. در واقع عمده تفاوت شرکت سهامی عام با شرکت سهامی خاص در این است که در شرکت سهامی عام برخلاف شرکت سهامی خاص که تمام سرمایه آن از طرف سهامداران تامین می شود، قسمتی از سرمایه از طریق فروش سهام به مردم تامین می شود.

     قبل از خواندن ادامه این مقاله، می توانید مقالات زیر را دنبال کنید:

    - نحوه ی ثبت شرکت به صورت آنلاین در سایت اداره ثبت شرکت ها

    - مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت با مسوولیت محدود

    تشکیل شرکت سهامی عام ، مستلزم جمع شدن سرمایه تعیین شده در طرح اساسنامه است. پس از اینکه سرمایه شرکت، تعهد و " 35 " درصد آن به صورت نقد پرداخت گردید، تعداد سهام هر کدام از تعهدکنندگان تعیین و اعلام می شود.
    رژیم حقوقی تامین سرمایه و تخصیص سهام به شرکاء ، موضوعاتی است که در این مقاله به آن ها پرداخته خواهد شد. شایان ذکر است خوانندگان محترم، در صورت نیاز به کسب اطلاعات بیشتر ، می توانند به مقالات " تشریفات ثبت شرکت سهامی عام " و " مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی عام " مراجعه نمایند.
    الف) میزان سرمایه
    حداقل سرمایه برای تشکیل شرکت سهامی عام ، " 5 میلیون " ریال است. بی تردید ، در حال حاضر با توجه به تورم موجود ، این مبلغ برای تشکیل شرکت سهامی کافی نیست ، اما تا قانون تغییر نکند ، جمع سرمایه " 5 " میلیون ریالی برای تشکیل شرکت سهامی عام کافی است.
    مبلغ مذکور حداقل مبلغ سرمایه ثابت شرکت های سهامی است. در صورتی که سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علت از حداقل مذکور در قانون کمتر شود باید ظرف مدت مقرر در قانون نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام به عمل آید یا شرکت به نوع دیگری از انواع شرکت های مذکور در قانون تغییر شکل یابد وگرنه هر ذینفع می تواند انحلال آن را از دادگاه صلاحیت دار درخواست کند.
    با این وجود دادگاه مشوق انحلال شرکت نیست و هر گاه قبل از صدور رای قطعی موجب درخواست انحلال منتفی گردد دادگاه رسیدگی را موقوف می نماید.
    بنابراین مبلغی سرمایه برای تشکیل و تداوم شرکت سهامی تعیین شده است که شرکت نمی تواند کمتر از آن سرمایه داشته باشد و هر گاه سرمایه شرکت به هر علت به کمتر از این مبلغ تنزل پیدا کرد باید نسبت به واریزی مبلغ تا سقف مبلغ تعیین شده و یا تبدیل شرکت به نوع دیگری از انواع شرکت های مندرج در ماده 19 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری اقدام شود. زیرا در انواع مختلف شرکت های غیرسهامی مندرج در قانون حداقل سرمایه ای وجود ندارد و بنابراین شرکت سهامی با هر مبلغ سرمایه می تواند بدون اشکال قانونی با رعایت مقررات شرکت مورد تبدیل به هر نوع شرکت دیگری تبدیل شود. اگر تبدیل انجام نگیرد هر ذینفع یعنی سهامدار، طلبکار و مدیر و بازرس می تواند به دادگاه مراجعه و تقاضای انحلال شرکت را نماید. در این مورد هم دادگاه اصرار بر انحلال شرکت ندارد و اگر قبل از صدور رای قطعی در جریان دادرسی مشکل برطرف شود رسیدگی موقوف خواهد شد. ولی در قانون 1392 این راه حل با مشکل ماده 20 ق. ا. ح. ش. ت مواجه است.
    همان طور که اشاره شد ، بخش عمده سرمایه شرکت سهامی عام از طریق فروش سهام به مردم تامین می شود. لذا در ماده 252 قانون گذار مبلغی را که برای تشکیل شرکت سهامی عام تعیین و مقرر نموده اند که بقیه آن در مراحل بعدی طبق اساسنامه وصول خواهد شد. در قانون 1347 نیز از همین روش پیروی شده بود و برای تاسیس شرکت های سهامی عام موسسین می بایست اقلاَ بیست درصد سرمایه شرکت را خود تعهد کرده و لااقل سی و پنج درصد مبلغ تعهد شده را در حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس نزد یکی از بانک ها سپرده سپس اظهارنامه ای به ضمیمه طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت ها وجود نداشت به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت می کردند.
    بنابراین 20% سرمایه شرکت معادل یک میلیون ریال توسط موسسین تعهد می شد. 35% مبلغ تعهد شده معادل 350 هزار ریال در حساب بانکی که توسط موسسین به نام ( شرکت در شرف تاسیس ) باز می شد تودیع می گردید.
    در قانون جدید طبق ماده 252 سهامداران حداقل 20% سرمایه را تعهد و 5% مبلغ تعهد شده را به حساب در شرف تاسیس شرکت واریز می نمایند. در نهایت با مبلغ پنج میلیون ریال شرکت سهامی عام قابل تاسیس است.
    طبق ماده 352 برای ثبت کردن شرکت سهامی خاص موسسان باید کل سرمایه شرکت را تعهد کنند و حداقل پنجاه درصد 50% بخش نقدی سرمایه را در حساب شرکت در شرف تاسیس بسپارند و کل سرمایه غیرنقدی را تسلیم کنند.
    موسسین ، پس از تعهد حداقل 20% سرمایه شرکت طبق ماده 252 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری می بایست اظهارنامه همراه با سایر مدارک را تهیه و به سازمان بورس و اوراق بهادار تسلیم نمایند.
    ناگفته نماند ، رژیم حقوقی هر کدام از دو نوع آورده نقدی یا غیر نقدی متفاوت است.
    1- آورده نقدی . حداقل " 35 درصد " از مبلغی که شرکاء ( موسسان و پذیره نویسان ) تعهد کرده اند باید به صورت وجه نقد باشد. همان طور که اساره شد، این مبلغ به حسابی که به " نام شرکت در شرف تاسیس " است در یکی از بانک ها واریز می شود. این پرداخت باید به طور واقعی صورت گیرد و بنابراین، بانک باید از پذیره نویسان و موسسان وجه نقد دریافت کند.
    2- آورده غیرنقدی . سرمایه غیرنقدی شرکت ممکن است از هر مال مادی، غیرمادی و حتی صنعت تشکیل شود. آورده غیرنقدی باید " تقویم " و " تسلیم " شود. مشکلی که در مورد این نوع آورده وجود دارد ، نحوه ارزیابی آن است. قانونگذار در بند " 6 " ماده " 7 " لایحه مقرر کرده است، در اظهارنامه ای که موسسان برای تشکیل شرکت به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم می کنند باید اوصاف و مشخصات و ارزش آورده غیرنقدی تعیین شود ؛ به نحوی که بتوان از کم و کیف آن اطلاع حاصل کرد.
    بدین ترتیب، ابتدا موسسان ، آورده های غیرنقدی را ارزیابی می کنند و این ارزیابی در طرح اساسنامه قید می شود و با تصویب اساسنامه در مجمع عمومی موسس، این تقویم ، قطعی تلقی می شود. بدیهی است این طریق ارزیابی ، هم برای شرکت و هم برای اشخاص ثالث متضمن خطرهایی است که قانونگذار بر آن واقف بوده است و اگرچه در ماده " 243 " لایحه ، برای کسانی که در تعیین ارزش آورده غیرنقدی تقلب کنند، مجازات پیش بینی کرده ، این اندازه از احتیاط را برای جلوگیری از سوء استفاده کافی ندانسته و ارزیابی به وسیله " کارشناس رسمی دادگستری " را نیز قبل از تشکیل مجمع عمومی موسس مقرر کرده است.
    ب) تخصیص سهام
    همان طور که گفتیم ، شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به " سهام " تقسیم می شود و در قبال آورده هر کدام از موسسان و پذیره نویسان ، به تعداد لازم سهم اختصاص داده می شود. تعیین تعداد سهام ، بر عهده موسسان است که باید پیش از دعوت و تشکیل مجمع عمومی موسس صورت گیرد.
    " ارزش اسمی " هر سهم که در طرح اساسنامه قید شده است هر مبلغی می تواند باشد، ولی طبق ماده " 29 " لایحه : " ... مبلغ اسمی هم سهم ، نباید از 10 هزار ریال بیشتر باشد ". تعیین سهام در صورت مجلسی که به امضای موسسان می رسد قید و به مجمع عمومی موسس گزارش خواهد شد. تبصره ماده " 74 " لایحه مقرر می دارد : " گزارش موسسین باید حداقل پنج روز قبل از تشکیل مجمع عمومی موسس، در محلی که در آگهی دعوت مجمع تعیین شده است برای مراجعه پذیره نویسان سهام آماده باشد ".

  • نظرات() 

  • آخرین پست ها


    نویسندگان



    آمار وبلاگ

    • کل بازدید :
    • بازدید امروز :
    • بازدید دیروز :
    • بازدید این ماه :
    • بازدید ماه قبل :
    • تعداد نویسندگان :
    • تعداد کل پست ها :
    • آخرین بازدید :
    • آخرین بروز رسانی :


    شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic